Deze maand is het dan zover, mijn vijfde roman verschijnt bij Uitgeverij Ellessy!
Het verhaal speelt zich af in het mooie Montana, de prachtige streek die je misschien wel kent van de serie Yellowstone. Een gebied waar ik zelf doorheen ben gereden. Het Flathead reservation en de Bitterrootvallei vond ik laatst nog op een wegenkaart van Montana en Wyoming waar ik de route die we zouden afleggen met een ouderwetse markeerstift had getekend.
Voor mijn research las ik boeken over het verleden van de indianen. Het is dan ook een verhaal waarin de geschiedenis van de oorspronkelijke bewoners van Amerika centraal staat. Maar het is ook een heerlijk familiedrama.
Ik was super blij dat ik Erik weer als redacteur kreeg. Erik heeft namelijk ook de redactie van mijn vorige roman ‘Misbruikt’ gedaan en ik vond, en vind ook nu weer, de samenwerking met hem heel fijn. Na een heerlijke vakantie ga ik nu samen met Ellessy aan de slag met de cover, de titel en de flaptekst. Ik ben zo benieuwd hoe het boek er uit zal komen te zien en nog benieuwder ben ik uiteraard naar wat mijn lezers van het verhaal vinden.
Het verhaal speelt zich af in het prachtige en ruige Montana waar het nog echt stil kan zijn en ’s nachts duizenden sterren aan een heldere hemel staan. Het is een meeslepend familiedrama waar de oorspronkelijke bewoners van Amerika een belangrijke rol spelen. Hun cultuur en geschiedenis vormen de basis van het verhaal.
Is het al jaren je droom een roman te schrijven? Die droom begrijp ik als geen ander, maar ik weet ook dat je als beginnend schrijver veel vragen hebt. Hoe zorg je voor spanning, wat is ‘show don’t tell’ en hoe pas je dat toe? Dat en nog veel meer onderwerpen komen aan bod in het handboekje dat ik schreef voor de beginnende schrijver. Ben je geïnteresseerd? Kijk dan hier op mijn website bij ‘Handboek Roman Schrijven’. Daar vind je informatie over de prijs en ook staat daar hoe je het boekje kunt bestellen.
Vanaf heden zullen nieuwsberichten terug te vinden zijn op deze pagina. De oude pagina ‘Nieuws’ is daarmee komen te vervallen. Diegene die een abonnement hebben op mijn Blog zullen vanaf nu een bericht krijgen wanneer ik een nieuwsbericht plaats.
Op 3 december 2020 schreef ik mijn eerste bericht op dit blog met de titel: ‘De geboorte van mijn blog’ Ik plaatste er een foto van een pasgeboren kitten bij. Nu, drie jaar later, kijk ik terug. Dat past ook een beetje bij de tijd van het jaar…
De tijd dat ik advies gaf over sparen, verzekeren, levenstestamenten en andere financiële zaken, lijkt te hebben bestaan in een ander leven. Ik herinner me die tijd, bijna 38 jaar lang, grotendeels als een mooie tijd. Alleen de laatste paar jaar klopte het niet meer. Dat lag niet aan mij of aan het werk. We pasten simpelweg niet meer bij elkaar, waren uit elkaar gegroeid zoals soms gebeurt in het beste huwelijk. Maar net als velen in een huwelijk doen, modderde ik door tot uiteindelijk de rek er echt uit was en ik feitelijk geen keus meer had. Een mediator had dit ‘huwelijk’ niet meer kunnen redden. Ik zat thuis en ging verder met dat wat ik al twee jaar deed naast m’n werk: schrijven. Steeds meer besefte ik dat ik me veel gelukkiger voelde thuis achter mijn laptop met mijn personages.
Inmiddels voel ik me als een vis in het water. Blij ben ik met de mensen die mij de kans hebben gegeven om te doen waar ik gelukkig van word. Mijn schrijfjuf Maria en mijn eerste uitgever waar alles begon. Mijn huidige uitgever waar ik me ‘thuis’ voel en waarvan ik hoop dat hij ook m’n volgende boek zal uitgeven (63000 woorden Han, dus het einde is in zicht). Mijn collega schrijfster die in me geloofde en me het zelfvertrouwen gaf om in het diepe te duiken. Die vol vertrouwen een groot deel van haar cursisten aan me overdroeg. Ik heb een hoop geleerd. En vooral veel over mezelf, over stappen durven zetten, over keuzes maken en te durven doen waar je gelukkig van wordt.
Mijn blog ligt het laatste half jaar wat in het verdomhoekje. Hoewel ik me nog steeds erger aan zaken in het dagelijks leven, ik nog steeds grappige anekdotes zou kunnen schrijven over het leven van een 50+, inmiddels 60-, vrouw, komt het er gewoon even niet van en moet ik ook eerlijk bekennen dat mijn hart ligt bij het schrijven van romans. Daarnaast heb ik ook mijn freelance werk. En eerlijk is eerlijk van een blog kan ik niet leven, dus krijgt het werk voorrang. Verder zijn mijn mantelzorgtaken wat uitgebreid. De zorg in Nederland staat onder druk, personeelstekort heeft ervoor gezorgd dat mijn moeder op dit moment geen hulp krijgt en ik die taak dus op me heb genomen, wat ik met liefde doe.
Mijn blog staat op het moment dus even in de slaapstand. Wie weet volgend jaar weer… Het leven blijft nu eenmaal bestaan uit het maken van keuzes…
